Ontdek erfgoed met Contrei Live

Matthijs la Roi - Rain Amplifier

Contrei Live brengt een kabbelend kunstenparcours op en langs het water in de dertien steden en gemeenten in Zuid-West-Vlaanderen. Zestien kunstenaars en ontwerpers uit binnen- en buitenland nodigen het publiek uit om de streek te verkennen, mee te reflecteren op en over het water en de dialoog aan te gaan over het belang ervan. Want water wordt steeds meer een kostbaar goed. Het parcours leidt je via gekende en ongekende erfgoedplekjes. Klaar voor een erfgoed-contrei tocht?

SwansSwans bij het Sint-Pietersbrugje
Rond het Sint-Pietersbrugje in Moen ontdek je de Swans van Marco Barotti. Acht satellietschotels, zeven witte en één zwarte, staan voor de kracht van tv en massamedia. Het zijn voorwerpen die door onze samenleving worden afgedankt en weggegooid. Tot leven gewekt door geluid, wind en water dobberen deze zwanen nu vredig rond en gaan ze naadloos op in de omliggende natuur. De Sint-Pietersbrug ligt over een oude arm van het Kanaal Bossuit-Kortrijk dat de Schelde met de Leie verbindt en vanaf 1861 werd gegraven. Twaalfhonderd arbeiders groeven drie jaar lang aan de 15,4 kilometer lange bedding, vanzelfsprekend met de hand. Er kwamen ook 18 bruggen, waaronder het Sint-Pietersbrugje. Het brugje is vrij zeldzaam: veel 19e-eeuwse ijzeren hefbruggen zijn er niet meer. Daarom heeft De Vlaamse Waterweg dit stukje geschiedenis heel recent gerenoveerd. De brugwachter haalt ze nog met de hand op door aan een rad te draaien. Dankzij tegengewichten en een tandwieloverbrenging hoeft hij niet eens zo veel kracht uit te oefenen. De brug heeft meer dan honderd jaar trouw haar werk gedaan. Vandaag slaat ze de brug tussen kunst, natuur en geschiedenis. 

Top Down - Bottom UpTop down op Transfo
Adrien Tirtiaux stelt voor: een voetgangersbrug als unieke verbinding tussen het Kanaal Bossuit-Kortrijk en de Transfosite. Deze nieuwe toegang creëert een spectaculaire dramaturgie waardoor je de site ineens heel anders gaat waarnemen. De bezoeker gaat door een kuil met wilde vegetatie en belandt zo in het gonzende hart van de centrale in al haar ruwe monumentaliteit. In Transfo werd ooit op grote schaal steenkool getransformeerd in elektriciteit en stoom. De centrale werd in 1911 opgericht om stroom te leveren voor Zwevegem. Bijna een eeuw later ging de stekker er voorgoed uit en werd een herbestemmingsplan opgemaakt met passend respect voor de zinderende atmosfeer van deze indrukwekkende national treasure. In de majestueuze machinezaal staat een unieke collectie turbines en generatoren, vaak het tot de verbeelding sprekende decor van evenementen en zelfs tv-opnames. In het infopunt verneem je meer over het erfgoedverhaal, het herbestemmingsproject en de bezienswaardigheden.

Rain AmplifierDe Rain Amplifier in het Sint-Arnolduspark
De Rain Amplifier van Matthijs la Roi is een installatie die regen nabootst in een artistieke vorm. Het is een klaterende halve koepel die ook als podium is opgevat. Druppels vallen in een waterbak. Het geluid van de ‘regendruppels’ die op het water inslaan wordt opgenomen, versterkt en driedimensionaal verspreid in het park. Het ritme van de druppels kan worden aangestuurd en zo ontstaat een harmonisch geluid. De sculptuur is een knipoog naar de neogotische vorm van veel kerken uit onze contreien. Je vindt de installatie in het Sint-Arnolduspark op de Tiegemberg in Anzegem. Dit park werd eind 19e eeuw aangelegd na een paar miraculeuze genezingen. Het bedevaartsoord is genoemd naar Arnoldus, een van de weinige Vlaamse heiligen, die omstreeks 1040 in Tiegem is geboren. Het natuurlijke bronwater zou er helende krachten hebben en in dat bovennatuurlijke licht werden er een fontein aangelegd, een kapel, kunstmatige grotten en vijvers. Het Sint-Arnolduspark wordt nog altijd door bedevaarders bezocht, maar intussen is het uitgegroeid tot een rustplek voor wandelaars en natuurliefhebbers, met een cafetaria om te verpozen bij al dat goddelijke groen.

Kom Er BijKom Er Bij en Becoming Waves in het Vlaspark
Centaurea cyanus. De korenbloem. Met haar helderblauwe hart een van de opvallendste wilde bloemen in ons landschap. Vroeger groeide de sterachtige korenbloem als een onkruid in de korenvelden. Door onder meer intensieve landbouw met overmatig gebruik van herbiciden is ze nagenoeg uitgestorven. De ingreep van Esther Kokmeijer brengt de korenbloem weer tot uitbundige bloei in het verlengde van het Kuurnse Vlaspark. In datzelfde Vlaspark produceerde Leo Sabbe sinds 1882 vlas. De installatie van Niels Albers is een organische opgang naar het dak van roterij Sabbe. De inspiratie voor dit werk komt uit de natuur en de vorm van het gebouw zelf. De afgeschuinde hoeken van de roterij doen denken aan honingraten met hun typische zes hoeken en zijden. De opgang lijkt opgebouwd uit losse kolommen met zes hoeken en zes gelijke zijden. Alleen de hoogte van de kolommen varieert en zo ontstaat in de georganiseerde wirwar een soort trap. Er is niet één vaste route naar boven. Over de activiteiten in de roterij viel in de jaren 1970 het doek. De deuren gingen onherroepelijk dicht. Nu ligt het gebouw er schijnbaar verwaarloosd bij, maar in werkelijkheid is het een van de best bewaarde en meest authentieke roterijen langs de Leie. Sinds 2005 is de site beschermd als monument, met inbegrip van de stoommachine en schoorsteen. De eigenlijke roterij is een constructie van monolietbeton met achttien rootkamers rondom twee stookruimtes.

Deer FountainDeer Fountain #2 op Nelca
Zeven omgebouwde kruiwagens staan boven op een constructie van steigerbuizen en stellingelementen. De kruiwagens worden gevuld met water tot ze, in een schijnbaar ongecontroleerd ritme, naar voren kantelen en hun inhoud weer naar beneden storten. Het water keert terug naar waar het vandaan kwam. De installatie van Willem Boel is een fontein, een ornament dat de buurt opsmukt en door haar beweging voor een frisse, nieuwe dynamiek zorgt. Schitterend in haar nutteloosheid, zoals elke fontein. De Nelca-site vormt het decor voor deze installatie. Nelca is onlosmakelijk verweven met het hart en verleden van Lendelede. De fabriek opgericht in 1886 - later deel van de textielgroep Dejaeghere - produceerde tapijten. De regio beleefde met haar vele pooltextielbedrijven tot de jaren 80 gouen tijden. De vele pooltextielbedrijven produceerden tapijten en meubelstoffen die wereldwijd afzet kenden. In 2007 sloot de fabriek noodgedwongen de deuren. 

Het volledige parcours en alle kunstwerken ontdek je op www.contreilive.be. Het kunstenparcours Contrei Live is gratis te bezoeken van 9 juli tot 26 oktober 2020. Een aanrader!