Dagboek na 250 jaar terug in Wervik

Dagboek Petrus Jacobus De Burchgrave, (Passendale 1696- Wervik 1764)

428 bladzijden vol met het wel en wee van de Wervikse bevolking. Petrus Jacobus De Burchgrave (Passendale 1696 - Wervik 1764) beschreef vanaf 1724 opmerkelijke gebeurtenissen, overlijdens, natuurfenomenen, rechtszaken en militaire acties. De Stedelijke Oudheidkundige Commissie bracht dit unieke dagboek recent terug naar Wervik.

Alles begint met het verslag van een 'twist' tijdens de Wervikse Ommegang. Bij een discussie over wie het Heilige beeld van Onze Lieve Vrouw zou dragen zouden zelfs enkele oorlappen uitgedeeld zijn. Over Petrus Jacobus De Burchgrave weten we dat hij vanaf 1731 het "Cleen heilig gheesthuys", nu Koestraat 8 en 10 in Wervik, met zijn familie bewoonde. De man was actief als chirurgijn, schoolmeester en rederijker. 

Petrus Jacobus vertelt, via onder andere spreuken, verzen, gedichten en chronogrammen, het dagelijkse leven in Wervik. Met enig leedvermaak vertelt hij het relaas van de veroordeling in 1747 van een vrouw van lichte zeden. De vrouw had zich aangeboden aan de ruiters van het Régiment Royal-Etranger. Ze werd veroordeeld tot het “Schandpaard”. De ruiters, wellicht tevreden van haar diensten, wierpen het houten paard in de Leie. Op hun kosten werd al snel een nieuw paard gemaakt, en de arme vrouw werd alsnog tentoongesteld op de Steenakker.

Ook aan natuurfenomenen en opmerkelijke gebeurtenissen in zijn omgeving schonk De Burchgrave aandacht: droogte, vorst, veeziekten, enz. De geboorte van een Siamese tweeling in Nieuwkerke in augustus 1749 werd uitvoerig beschreven. Petrus Jacobus maakte zelfs een tekening van de pasgeborenen (zie afbeelding) en gaf de kinderen de namen Daissy en Wassy. 

Het dagboek geeft ons een unieke kijk op het leven van in het 18de eeuwse Wervik. Al blijkt uit het dagboek dat Petrus Jacobus niet erg hoog op liep met de Wervikse mentaliteit. “Waer zijn der botter lien als wij tot Wervijck sien." schrijft hij over zijn stadsgenoten. 

De tekst eindigt op 23 juni 1764 met een bizarre tekst over het begin van het einde van de wereld vanaf 1765 met uiteindelijk het t’ leste oordeel in 1773. Een voorbode van zijn aankomend overlijden op 1 november 1764?

Begin 2016 kreeg de Stedelijke Oudheidkundige Commissie van Wervik het dagboek in schenking uit handen van de familie Gallant. De St.O.C. wil het werk volledig digitaliseren en bekijkt de mogelijkheid om het integraal te publiceren, zodat iedereen kan genieten van de annotaties van deze 18de eeuwse Wervikaan.