Piro

verhalen

In Zuid-West-Vlaanderen, meer bepaald in de Scheldestreek, lust men graag een piro. De piro, een kruidig varkensworstje in een pistoletdeeg, wordt vooral in de wintermaanden bereid. De bereiding is bijzonder want het worstje wordt eerst gebakken en dan nog een tweede maal gebakken in het broodje.

De oorsprong van het worstenbroodje is niet helemaal duidelijk maar meer dan waarschijnlijk is er een link naar het zeer nabijgelegen Frans-Vlaanderen, via de vele grensarbeiders? Hier vierde men “la ducasse à pierrots”, een stevige maaltijd met worstjes die aangeboden werd in de café’s of estaminets. Een andere visie is dat een Vlaamse soldaat, in dienst bij het leger van Napoleon, het worstenbroodje leerde kennen tijdens een veldtocht in Rusland. Na zijn legerdienst vestigde hij zich in onze streek en ging er aan de slag als bakker. Hij begon het worstenbroodje te bakken en verkocht het met succes. Het broodje noemde hij piro, afkomstig van de in Rusland gebruikte naam 'PIROTJKA'

Het streekgerecht wordt vooral in Avelgem en Anzegem gebakken, en opgegeten. Een affiche uit 1905 uit Tiegem, buurgemeente van Avelgem, vermeldt een “pirotbak” bij niet minder dan 70 herbergiers. Een Avelgemse bakkersfamilie had zelfs als bijnaam “piro”. Op vandaag worden in Avelgem en Anzegem nog pirobakken georganiseerd in de cafés. In Anzegem organiseren verschillende cafés, volgens een beurtrol, een pirobak in het weekend. Inwoners komen speciaal naar het deelnemende café om er het broodje te eten of mee te nemen. Ook in Avelgem zijn er pirobakken, daar gaan ze meestal samen met kaartingen. Het piroseizoen loopt vanaf eind september tot en met Pasen. De piro is erkend als streekproduct. 

tijdstip

Wintermaanden: september tot Pasen

Piro

op kaart | volledige kaart